Ο πρόσφατος θάνατος του πρώην υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας αλλά και προέδρου του Γερμανικού κοινοβουλίου Βόλφανγκ Σόιμπλε σηματοδοτεί ένα τέλος εποχής τόσο για τις απόψεις της Γερμανίας για τα oικονομικά της Ευρωζώνης, όσο και για την ίδια την ΕΕ.
Είναι γεγονός πως οι Έλληνες, τόσο ο απλός λαός όσο και οι περισσότεροι πολιτικοί την εποχή των Μνημονίων και της Τρόικας, δεν συμπαθούσαν ιδιαίτερα τον Γερμανό πολιτικό για τις ακραίες απόψεις του περί λιτότητας και δημοσιονομικής πειθαρχίας, γεγονός που όταν και όσο εφαρμόστηκε στη χώρα μας η λιτότητα, βύθισε ακόμη περισσότερο την Ελλάδα σε μεγαλύτερα ελλείμματα, την ίδια στιγμή που ο ίδιος ο Σόιμπλε απεργαζόταν διάφορα σενάρια εξόδου της χώρας μας από την ζώνη του ευρώ, τόσο το 2011 επί κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου, όσο και επί Αλέξη Τσίπρα το 2015, τα οποία ευτυχώς για την πορεία της χώρας δεν ευοδωθήκαν.
Η ιστορία και η πορεία της χώρας έδειξε ότι θα ήταν σαφώς πιο ομαλή η πορεία της Ελλάδας προς μία αναπτυξιακή τροχιά με μία διαφορετικού τύπου δημοσιονομική προσαρμογή χωρίς έντονες και οριζόντιες περικοπές, με στόχο να στηριχθεί η ζήτηση, η κατά κεφαλή κατανάλωση αλλά και το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων.
Μπορεί οι απόψεις τόσο του Σόιμπλε όσο και της Γερμανίας να είναι παρελθόν κυρίως επί καγκελαρίας Μέρκελ, όμως τα μαθήματα που πήρε η ΕΕ ήταν έντονα και ιδιαιτέρως διδακτικά, καθώς από την περίοδο εκείνη και μετά δημιουργήθηκε ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης (ESM) με στόχο την συνδρομή χωρών που αντιμετωπίζουν υψηλά ελλείμματα.
Εν κατακλείδι, χωρίς διάθεση να μηδενίσουμε την προσωπικότητα του Β. Σόιμπλε επρόκειτο σαφώς για έναν Ευρωπαϊστή πολιτικό, ο οποίος είχε όραμα για την Ευρώπη, το έβλεπε όμως κυρίως υπό το πρίσμα της γερμανικής πρωτοκαθεδρίας και με μία τιμωρητική διάθεση για χώρες που αποκλίνουν και λιγότερο με μία διάθεση ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.