Η ανάληψη της προεδρίας της ΕΕ από την Ουγγαρία μέσω της κυλιόμενης διαδικασίας που ισχύει στην Ένωση είναι γεγονός.
Βέβαια, είναι ακόμα πιο σημαντικό αλλά και ακραίο το γεγονός ότι ως προεδρεύων της Ένωσης είναι από 1η Ιουλίου ο Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος έχει μάλιστα νωπή λαϊκή εντολή στη χώρα του και κάνει πράξη παντού τις γνωστές ακροδεξιές και φιλορωσικές απόψεις του.
Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο ότι πήρε μόνος του την πρωτοβουλία δεσμεύοντας με τον τρόπο του την ΕΕ και επισκέφθηκε τόσο την Κίνα όσο και τη Ρωσία του Πούτιν, στα πλαίσια ειρηνευτικής πρωτοβουλίας, όπως δήλωσε ο ίδιος, γεγονός που σχολιάστηκε αρνητικά από διάφορους ηγέτες της Ένωσης και κυρίως από τη Γερμανία.
Το ανησυχητικό γεγονός είναι ότι η ΕΕ των 27 δεν μπορεί να βρει στα μεγάλα και κομβικά ζητήματα της εξωτερικής της πολιτικής ομοφωνία, με αποτέλεσμα κάποιες μεμονωμένες χώρες, όπως η Ουγγαρία, να εκμεταλλεύονται την αδυναμία της Ένωσης γεωπολιτικά με στόχο να επιδιώξουν την προώθηση μίας δικής τους ατζέντας η οποία μάλιστα τις περισσότερες περιπτώσεις εναντιώνεται στις αξίες της Δύσης και της ΕΕ, με αποτέλεσμα να φέρνει σε δύσκολη και αμήχανη θέση τα θεσμοθετημένα και αρμόδια ευρωπαϊκά όργανα.
Είναι πραγματικά αδιανόητο να υπάρχει σοβαρή φιλορωσική επιρροή σε σημαντικά κράτη μέλη με στόχο να επηρεάζουν στρατηγικές αποφάσεις της Ευρώπης απέναντι σε απολυταρχικά και αυταρχικά καθεστώτα, όπως εμφανίζεται εδώ και χρόνια η Ρωσία του Πούτιν.
Με βάση τα παραπάνω, θα πρέπει η ΕΕ να αποκτήσει ακόμα πιο ισχυρά θεσμικά αντίβαρα στον τρόπο που ασκείται η προεδρία από κάποια χώρα, με στόχο να μην έχει την δυνατότητα να αποκλίνει σημαντικά από τις επίσημες θέσεις της πλειοψηφίας των κρατών μελών, με στόχο να διατηρείται η συνοχή απέναντι σε όλων των μορφών τις εξωτερικές απειλές από όπου και αν προέρχονται.