Όποιος πιστεύει ότι η Τουρκία, επειδή υπάρχει ένα σχετικά καλύτερο κλίμα με την Ελλάδα στις διμερείς επαφές με λιγότερες παραβιάσεις στο Αιγαίο, έχει καταλαγιάσει τις απειλές και τις διεκδικήσεις της, πλανάται πλάνη οικτρά.
Αντιθέτως, η γείτονα χώρα προσπαθεί με κάθε τρόπο να μιλά για τη γαλάζια πατρίδα, ενώ έχει πυκνώσει τις επενδύσεις της και τις παρεμβάσεις της στην Αφρική, όπου δυστυχώς η χώρα μας, παρά την εγγύτητά της έχει μηδενικό αποτύπωμα.
Πιο συγκεκριμένα, οι επαφές και οι παρεμβάσεις της Τουρκίας τόσο στη Σομαλία όσο και στην Αιθιοπία είναι συνεχείς.
Μάλιστα, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, μεσολάβησε στις συνομιλίες για τις μεταξύ τους διαφορές, ορίζοντας ότι κάθε αντιπροσωπεία θα βρισκόταν σε ξεχωριστά δωμάτια του υπουργείου του, προτού φέρει τους αξιωματούχους σε απευθείας επαφή.
Είναι αξιοσημείωτο πως μετά την απόφαση της Αιθιοπίας η Τουρκία θα κατασκευάσει ναύσταθμο στην αποσχισθείσα σομαλική επαρχία Σομάλιλαντ, εξοργίζοντας την κυβέρνηση του Μογκαντίσου.
Η Τουρκία έχει αναδειχθεί σε ισχυρό παίκτη στην περιοχή, την ώρα που άλλα κράτη, όπως η Κίνα και οι ΗΠΑ, πασχίζουν να επιβληθούν στην Αφρική.
Μετά το 2003 η Τουρκία τετραπλασίασε τον αριθμό των πρεσβειών που διατηρεί στην Αφρική, φθάνοντας τις 44. Κατέστη επίσης σημαντικός παίκτης στον αμυντικό τομέα της ηπείρου και εγκαινίασε πλήθος αεροπορικών συνδέσεων μεταξύ Κωνσταντινούπολης και δεκάδων πόλεων της Αφρικής, τις οποίες οι δυτικές αεροπορικές εταιρείες ανέκαθεν περιφρονούσαν.
Η ενίσχυση της τουρκικής επιρροής στην περιοχή του Σαχέλ, των κρατών που συνορεύουν στον νότο με τη Σαχάρα, τα τελευταία χρόνια υπήρξε ιδιαίτερα αισθητή. Στο πλευρό χωρών, όπως η Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα, θεωρούμενες μεσαίες δυνάμεις, η Άγκυρα ενίσχυσε την αίγλη της στο Σαχέλ μετά την ανατροπή σειράς καθεστώτων της περιοχής σε πραξικοπήματα κατώτερων αξιωματικών, υπό την πίεση της ισλαμικής απειλής και της κοινωνικής δυσαρέσκειας.
Ενδεικτικά, οι εμπορικές συναλλαγές μεταξύ Τουρκίας και αφρικανικών κρατών έφθασαν πέρυσι στα 32 δισ. δολάρια, αύξηση 50% σε σχέση με το 2013.
Επίσης, δεν πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός πως η Τουρκία συνεχίζει εδώ και χρόνια να προμηθεύει χώρες της Αφρικής με δικά της drones Bayraktar, τα οποία μάλιστα έχουν φθάσει μέχρι και την Ουκρανία.
Σε κάθε περίπτωση, η επιθετική και παρεμβατική πολιτική της Τουρκίας είναι διαρκής και συνεχής με διπλωματική και στρατιωτική επιτυχία, παρά τα προβλήματα που εμφανίζει να έχει πολλές φορές στο εσωτερικό της υπό το καθεστώς Ερντογάν.
Σε αυτό το πλαίσιο, είναι απαραίτητο και η Ελλάδα να επιταχύνει τις διεθνείς της συμμαχίες με κινήσεις που δίνουν υπεραξία και μπορούν να καταστήσουν τη χώρα μας σοβαρό κόμβο αλλά και χρηματοδότη κατά περίπτωση χωρών που μπορούν να παίξουν ένα καταλυτικό ρόλο σε μία ενδεχόμενη συμμαχία ως αντιστάθμισμα ισορροπίας και ισχύος στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου.