Η πρόσφατη ενίσχυση του μεγαλύτερου club αναπτυσσομένων χωρών στον κόσμο, οι λεγόμενες BRICS, με το Ιράν, τη Σαουδική Αραβία, πρώην στρατηγικό σύμμαχο των ΗΠΑ και τα Εμιράτα, δίνει μια διάσταση ενός εναλλακτικού παγκόσμιου πόλου, ιδιαίτερα αν προχωρήσουν οι διασυνοριακές πληρωμές ή επιχειρήσουν να δημιουργήσουν ένα κοινό νόμισμα, το οποίο σταδιακά θα μπορούσε να ανταγωνιστεί αλλά και να αντικαταστήσει το δολάριο, ως μέσο πληρωμών αλλά και ως αποθεματικό νόμισμα.
Αυτή η εξέλιξη σε συνδυασμό τόσο με το υπέρογκο χρέος της Αμερικής, αλλά και με τα πολλαπλά μέτωπα που συνεχίζει να έχει ανοικτά παγκοσμίως, εγείρουν αμφιβολίες για το αν θα καταφέρει η σημερινή υπερδύναμη να διατηρήσει τα ηνία της μεγαλύτερης οικονομίας του κόσμου, αλλά και της στρατιωτικής ισχύος, σε έναν ασύμμετρο περιφερειακό και πολυπολικό κόσμο, όπου όλοι θα συμμαχούν με όλους αλλά και υπό προϋποθέσεις όλοι μπορούν να βρεθούν εναντίον όλων.
Ο συνεχής εμπορικός πόλεμος των ΗΠΑ με την Κίνα και η προσπάθεια των ΗΠΑ να επαναφέρουν την παραγωγή συγκεκριμένων κλάδων εσωτερικά, προσπαθώντας να απομονώσουν την Κίνα, καθώς και η έντονη σύγκρουση με τη Ρωσία, λόγω της εισβολής της στην Ουκρανία, που έχει δημιουργήσει κρίση στη μεταφορά και διάθεση των σιτηρών παγκόσμια, οδηγεί σε αποφάσεις μεγαλύτερου προστατευτισμού.
Αυτό σημαίνει ότι αρκετές χώρες, νιώθoντας την πίεση του παγκόσμιου περιβάλλοντος, πιθανόν να θέλουν να αμφισβητήσουν συνολικά την κυριαρχία των ΗΠΑ τα επόμενα χρόνια, καθώς ενδέχεται όχι μόνο η Κίνα αλλά κι η Ινδία να ξεπεράσουν τις ΗΠΑ με βάση την ανάπτυξη και το ΑΕΠ σε ετήσια βάση.
Είναι βέβαιο ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες και όχι μόνο, μέσα από τη συμμαχία των BRICS, θα παίξουν ολοένα και πιο κομβικό ρόλο στην παγκόσμια οικονομία τα επόμενα χρόνια και θα πιέσουν αρκετές παραδοσιακές δυνάμεις της Δύσης, μέσα από έναν δύσκολο και διαρκή οικονομικό και γεωπολιτικό ανταγωνισμό.