Αυτό που συνέβη τις τελευταίες ημέρες με το δυστύχημα στο λιμάνι του Πειραιά και τον πνιγμό ενός νέου ανθρώπου, δεν έχει προηγούμενο καθώς καταργεί πέρα από κάθε συναίσθηση για μέτρα ασφαλείας και οποιαδήποτε ανθρωπιά πρέπει να έχει ο καθένας από εμάς ζώντας και λειτουργώντας καθημερινά.
Πιο συγκεκριμένα, ένας 36χρονος που πήγε τελευταία στιγμή να επιβιβαστεί στο πλοίο για Ηράκλειο, δεν τον άφησε το πλήρωμα, ενώ ταυτόχρονα άρχισε να κλείνει η μπουκαπόρτα χωρίς κανέναν ενδοιασμό.
Ενώ εκείνος προσπάθησε, έστω και την τελευταία στιγμή να παραμείνει στο πλοίο διατηρώντας την ισορροπία του, με μια αναίτια σπρωξιά, ένα από τα μέλη του πληρώματος τον έστειλε στη θάλασσα αλλά και στον θάνατο από πνιγμό, ενώ στη συνέχεια το πλοίο συνέχισε κανονικά το ταξίδι του πριν το γυρίσει πίσω ο εισαγγελέας.
Όπως και να δει κάποιος τα παραπάνω περιστατικά, σίγουρα θα νιώσει αγανάκτηση, απόγνωση, λύπη αλλά και θυμό για αυτό το τραγικό περιστατικό.
Ο θάνατος του νεαρού Αντώνη θα είχε αποφευχθεί αν τηρούνταν ευλαβικά όλα τα μέτρα ασφάλειας στο λιμάνι με παρουσία μάλιστα λιμενικού τη στιγμή που αποπλέει το κάθε πλοίο από το λιμάνι.
Τίποτα όμως από τα προβλεπόμενα μέτρα δεν τηρήθηκε με αποτέλεσμα τόσο σε ανθρώπινο όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο να πρόκειται για μία εγκληματική ενέργεια την οποία έχει αναλάβει να προχωρήσει η δικαιοσύνη για την τιμωρία των ενόχων, τόσο του καπετάνιου που απέπλευσε με ανοικτή την πόρτα και με άνθρωπο στη θάλασσα, όσο και για τα μέλη του πληρώματος που σε αγαστή συνεργασία μεταξύ τους, προπηλάκισαν και τελικά πέταξαν σαν σακί έναν αθώο άνθρωπο στην θάλασσα, ο οποίος βρήκε τραγικό θάνατο από πνιγμό.
Δυστυχώς στη χώρα μας, για μία ακόμη αφορά τα μέτρα ασφάλειας, αναθεωρούνται μόνο κατόπιν κάποιου σοβαρού ατυχήματος ή θανάτου.
Ας το λάβουν αυτό υπόψη τους οι κυβερνώντες που φέρουν και την τελική ευθύνη για την ψήφιση αλλά και την εφαρμογή των νόμων στη χώρα μας.