Μπορεί κάποιοι να απορούν με τον τίτλο του άρθρου, καθώς δεν υπάρχει κάποιο μείζον γεγονός που να έχει ανακοινωθεί, όμως αξίζει πραγματικά να αναφερθεί ότι η εξάρτηση της Κύπρου από τη ρωσική οικονομία ή για την ακρίβεια από τους Ρώσους ολιγάρχες που στήριζαν και στηρίζουν τον πρόεδρο Πούτιν, είναι πια παρελθόν.
Το πρώτο μεγάλο και βίαιο όπως όλοι γνωρίζουν βήμα, είχε γίνει το 2013 με το περιβόητο κούρεμα καταθέσεων που προκάλεσε σημαντικές ζημιές σε Ρώσους επενδυτές.
Στη συνέχεια, την τελευταία δεκαετία μετά το περιβόητο κούρεμα, ξεκίνησε και σχεδόν έχει ολοκληρωθεί η λεγόμενη απορωσοποίηση της Κύπρου.
Πιο συγκεκριμένα, η Κύπρος κατάφερε και αποπλήρωσε πλήρως ένα δάνειο που είχε λάβει από τη Ρωσία ύψους 2.5 δις ευρώ με ένα επιτόκιο εξωφρενικό για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, της τάξης του 4.5% το οποίο μειώθηκε στην πορεία σε 2.5% .
Επίσης, μετά τις μεταβιβάσεις μετοχών που έγινε σε Ρώσους επιχειρηματίες μετά την απομείωση των καταθέσεών τους, οι κυπριακές τράπεζες αρχικά ελέγχονταν από ρωσικά κεφάλαια, όμως και αυτά τα ποσοστά σταδιακά μεταβιβάστηκαν είτε σε αμερικανούς μέσω funds είτε σε εταιρίες ευρωπαικών συμφερόντων μειώνοντας στο ελάχιστο την έκθεση των κυπριακών τραπεζων στην Κύπρο.
Εκτός αυτού η διαδικασία πώλησης πρακτικά κυπριακών διαβατηρίων σε Ρώσους επιχειρηματίες και ολιγάρχες ώστε να μεταφέρουν με ασφάλεια την περιουσία τους στο νησί ως Ευρωπαίοι πολίτες, σταμάτησε σχεδόν απότομα, με αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια να μην μπορεί κανείς με υπηκοότητα από τη Ρωσία αν δεν πληροί συγκεκριμένες προυποθέσεις, να γίνει Κύπριος πολίτης.
Στα παραπάνω πρέπει να προσθέσουμε και το κλείσιμο χιλιάδων off–shore εταιριών που χρησιμοποιούσαν για να διακινούν χρήμα Ρώσοι ολιγάρχες, χωρίς να είναι γνωστό σε κανένα ποιοι είναι τελικά οι πραγματικοί δικαιούχοι και μέτοχοι.
Μάλιστα, στο αμιγώς πολιτικό παιχνίδι, οι Ρώσοι μαζί με Λευκορώσους κατάφεραν και δημιούργησαν κόμμα στην Κύπρο για να επηρεάσουν την πολιτική κατάσταση, με το όνομα “Εγώ Ο Πολίτης”, αλλά μετά από προσπάθεια του πολιτικού συστήματος στην Κύπρο αλλά και της κυβέρνησης, το κόμμα δεν είχε τύχη και έγιναν γνωστές οι επιδιώξεις τους που προφανώς μόνο το συμφερόν της Κύπρου δεν ήθελαν.
Σε κάθε περίπτωση και με βάση τα παραπάνω, η Κύπρος έγινε την τελευταία δεκαετία ένα κράτος μέλος που κυριολεκτικά σέβεται τον εαυτό του και κατάφερε να απαλλαγεί μέσα από μία διακομματική συναίνεση από τις αμαρτίες του παρελθόντος.