Είναι γεγονός πως αρκετά θέματα στο παρελθόν που αποτελούσαν πολιτικές αποφάσεις, όπως για παράδειγμα το θέμα των ταυτοτήτων όσον αφορά το θρήσκευμα, είχαν αποτελέσει πεδίο σύγκρουσης και διαφωνιών της πολιτικής ηγεσίας με την Εκκλησία, όμως τώρα το ζήτημα των ομόφυλων ζευγαριών, φαίνεται να έχει φανατίσει αρκετούς ιεράρχες στο ύφος και στον τρόπο έκφρασής τους.
Δεν πέρασε μάλιστα απαρατήρητο το γεγονός πως η Ιερά Σύνοδος εξέδωσε ανακοίνωση κατά του νομοσχεδίου της κυβέρνησης, τόσο για τον γάμο, όσο και για τη διαδικασία της τεκνοθεσίας, ενώ εστάλη και αντίστοιχη επιστολή προς τον πρωθυπουργό για να εκφραστούν οι θέσεις της Εκκλησίας μέσα από το χριστιανικό ορθόδοξο δόγμα.
Από την άλλη, δεν πρέπει να παραβλέψουμε τις ακρότητες και όσων υποστηρίζουν τα δικαιώματα των ομοφύλων μιλώντας απαξιωτικά για την Εκκλησία και γενικά για τη θρησκεία στη χώρα μας, ενώ η πρόσφατη επίθεση και ο βανδαλισμός στη μητρόπολη Λάρισας ατόμων που είτε υποστηρίζουν το νομοσχέδιο της κυβέρνησης, είτε αποτελούν μέλη της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, φανερώνει φανατισμό και μίσος για τη διαφορετική άποψη και δεν συνάδει με την ελευθερία έκφρασης και τη δημοκρατία στη χώρα μας.
Σε κάθε περίπτωση, η χώρα μας μέσω του συγκεκριμένου νομοσχεδίου προσπαθεί να επιλύσει ένα καθαρά νομικό ζήτημα προστασίας μίας μερίδας συμπολιτών μας, που κάποιοι έχουν ήδη αναγνωρισμένα παιδιά, τα οποία οφείλουν να προστατευθούν κάτω από αντίξοες κοινωνικές συνθήκες.
Γενικά, η Εκκλησία και ο χριστιανισμός ως ένα δόγμα αγάπης και αφοσίωσης προς τον άνθρωπο, είναι αδύνατο έως αδιανόητο να μην εξελίσσονται μαζί με τις κοινωνικές επιταγές και να βλέπουν τους ανθρώπους μέσα από συγκεκριμένες κατηγορίες που σχετίζονται με τη σεξουαλική τους ταυτότητα.