Οι πρόσφατες και συνεχιζόμενες καταλήψεις στα πανεπιστήμια λόγω του επικείμενου νομοσχεδίου για τα μη κρατικά ΑΕΙ, έχει επαναφέρει στην επικαιρότητα το θέμα της προστασίας και της φύλαξης των ιδρυμάτων, καθώς και της ακυρωθείσας πανεπιστημιακής αστυνομίας, η οποία τελικά ενώ ψηφίστηκε, στην συνέχεια ακυρώθηκε από την κυβέρνηση και δεν εφαρμόστηκε ποτέ.
Είναι υποχρέωση των ανώτατων ιδρυμάτων να εκπονούν μελέτες ασφαλείας των κτιριακών τους υποδομών τα οποία στη συνέχεια εγκρίνονται και ελέγχονται από το κράτος και συγκεκριμένα από τα συναρμόδια υπουργεία Παιδείας και Προστασίας του Πολίτη.
Υπάρχει το λεγόμενο Κέντρο Μελετών Ασφαλείας του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη που ελέγχει την καταλληλότητα όλων των μέτρων με στόχο -όπου απαιτείται- να γίνουν διάφορες παρεμβάσεις, τόσο από την αστυνομία όσο και από την πυροσβεστική.
Παρ’ όλα αυτά, από όλα τα ιδρύματα της χώρας μόνο τέσσερα έχουν εκπονήσει συγκεκριμένες μελέτες, όπου τα συγκεκριμένα μέτρα δεν έχουν μπει σε εφαρμογή.
Με λίγα λόγια, παρότι υπάρχει ο νόμος και το θεσμικό πλαίσιο, κανένα μέτρο δεν εφαρμόζεται, ο απαιτούμενος εξοπλισμός δεν έχει εγκατασταθεί, ενώ τελικά δεν φυλάσσεται επαρκώς κανένα πανεπιστημιακό ίδρυμα, με αποτέλεσμα να είναι πολύ εύκολο για κάθε εξωπανεπιστημιακό να αλωνίζει, να απειλεί και να θεωρεί πως του ανήκει το κάθε ίδρυμα που αποτελεί χώρο έρευνας, εκπαίδευσης και ένα δημόσιο αγαθό το οποίο πληρώνεται από τους φόρους του ελληνικού λαού.
Σε κάθε περίπτωση, συνεχίζει να υπάρχει μία διελκυστίνδα ανάμεσα στις πρυτανικές αρχές των πανεπιστημίων, την πολιτική ηγεσία και την κυβέρνηση γενικότερα, με αποτέλεσμα τα πανεπιστήμια να βρίσκονται στο έλεος παραβατικών συμπεριφορών ανεξάρτητα από την βούληση και τα νομοσχέδια της εκάστοτε κυβέρνησης.
Εν κατακλείδι, θα πρέπει από την μία η κυβέρνηση να εφαρμόσει τους νόμους και να απαιτήσει τα σχέδια και οι μελέτες να εκπονούνται στην ώρα τους και από την άλλη να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα χρηματοδότησης που να σχετίζεται και με την ασφάλεια των ιδρυμάτων και την πρόσβαση μόνο των φοιτητών και των στελεχών που σχετίζονται με το ίδρυμα, για να αποφεύγονται οι τραγικές συνέπειες βανδαλισμών και εγκληματικών συμπεριφορών εντός και εκτός των ιδρυμάτων.