Ένα από τα βασικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας, κυρίως για τους νέους ανθρώπους και ζευγάρια, που είχε συζητηθεί τόσο στις προηγούμενες εθνικές εκλογές, όσο και σε αυτές τις ευρωεκλογές είναι το θέμα της στέγασης.
Το πρόβλημα έχει εξελιχθεί σε μάστιγα, καθώς η ακρίβεια στην αγορά, οι ανατιμήσεις των οικοδομικών και βιομηχανικών υλικών σε συνδυασμό με τους χαμηλούς ακόμα ονομαστικούς μισθούς σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, δημιουργούν σοβαρές δυσκολίες αν δεν κάνουν ανέφικτο γεγονός την απόκτηση πρώτης κατοικίας για τα περισσότερα νοικοκυριά.
Η κυβέρνηση μπορεί να έχει αναστείλει το ΦΠΑ στις νέες ανεγειρόμενες οικοδομές, αλλά φέρνει ένα ακόμη μέτρο στο τραπέζι για την ενίσχυση της οικοδομικής δραστηριότητας και τη συγκράτηση των τιμών που ονομάζεται κοινωνική αντιπαροχή.
Πρόκειται ουσιαστικά για τη συνεργασία του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα με παραχώρηση στον ιδιωτικό τομέα οικοπέδων του δημοσίου που είτε δεν χρησιμοποιούνται καθόλου, είτε γίνεται ελάχιστη χρήση που δεν καλύπτει σήμερα τις ανάγκες του κράτους.
Οι ιδιώτες εργολάβοι και οι κατασκευαστικές εταιρίες που θα εμπλακούν, θα κατασκευάσουν με δικό τους κόστος τις πολυκατοικίες ή τα οικιστικά συγκροτήματα, τα οποία είτε θα πωληθούν είτε θα ενοικιαστούν σε προνομιακές τιμές σε νέα νοικοκυριά με ειδική συμφωνία με το δημόσιο.
Πρόκειται σαφώς για ένα σημαντικό και ουσιαστικό βήμα στην κατεύθυνση επίλυσης του προβλήματος της στέγασης των νέων νοικοκυριών, όμως είναι βέβαιο πως δεν μπορεί από μόνο του να λύσει το πρόβλημα.
Το κόστος των υλικών και οι εισαγωγές υλικών από το εξωτερικό, δημιουργούν ούτως ή άλλως έναν εισαγόμενο πληθωρισμό που κρατά αυξημένες τις τιμές των νέων ακινήτων, ακόμη και αν κάποιος διαθέτει το οικόπεδο.
Πέραν λοιπόν αυτών των πρωτοβουλιών θα πρέπει η κυβέρνηση να βρει τρόπο να συγκρατήσει τις τιμές των οικοδομικών υλικών, ή να χρησιμοποιήσει νέες περιοχές εκτός σχεδίου που δεν έχουν δομηθεί, ώστε μέσα από φθηνότερες αντικειμενικές αξίες και με στενή συνεργασία με τον κατασκευαστικό κλάδο, να προκύψουν ανταγωνιστικές τιμές για νοικοκυριά που δεν έχουν τη δυνατότητα αγοράς νέας κατοικίας.