Η Eurovision ως ένας ευρωπαϊκός διαγωνισμός τραγουδιού, είναι ένα κορυφαίο γεγονός κάθε χρόνο με σημαντική τηλεθέαση, πάρα τις οποίες επικρίσεις δέχεται κατά καιρούς για την ποιότητα των τραγουδιών και των συμμετεχόντων.
Παρ’ όλα αυτά, φέτος την παράσταση για τη χώρα μας εκτός της ελληνικής συμμετοχής έκλεψε ο σχολιασμός του διαγωνισμού από τον γνωστό σκηνοθέτη και παρουσιαστή Γιώργο Καπουτζίδη.
Αφορμή στάθηκε ένα σχόλιο ενός χρήστη του twitter πριν μερικές ημέρες στα πλαίσια του ημιτελικού, που ειρωνεύτηκε διαδικτυακά τον παρουσιαστή για τη σεξουαλική του ταυτότητα.
Είναι σαφές ότι η κίνηση του χρήστη είναι σεξιστική και απαράδεκτη για μία φιλελεύθερη κοινωνία που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελευθερία έκφρασης και τον σεξουαλικό αυτοπροσδιορισμό.
Εκτός όμως από αυτό, υπάρχει και το λεγόμενο timing της κάθε αντίδρασης, καθώς και ο τρόπος που επιλέγεται ως υπεράσπιση του εκάστοτε δικαιώματος που θίγεται από τον οποιονδήποτε.
Αυτό σημαίνει πως όταν κάποιος έχει έναν επίσημο ρόλο σχολιαστή ενός διεθνούς γεγονότος και μάλιστα στη δημόσια τηλεόραση, οφείλει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός ως προς τον τρόπο έκφρασης και αντίδρασης που επιλέγει.
Να τονίσουμε ότι δεν πρόκειται για ένα talk show ή μία προσωπική συνέντευξη που μπορεί ένας πρωταγωνιστής να αναφερθεί σε προσωπικά γεγονότα ή στιγμές της ζωής του.
Πρόκειται για ένα δημόσιο βήμα σχολιασμού με συγκεκριμένο ρόλο, που δεν επιδέχεται κατά τη γνώμη του γράφοντος οποιαδήποτε προσθήκη ή αλλοίωση του χαρακτήρα αυτού, με ειδικές προσωπικές αναφορές που προέρχονται μάλιστα από διαφορετική χρονική στιγμή και από το κοινωνικό μέσο του twitter που δεν έχει σχέση με την τηλεόραση.
Ο σεβασμός του μέσου που εκπροσωπεί κάποιος, πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για τη δημόσια τηλεόραση, οφείλει να υπερτερεί των όποιων προσωπικών απόψεων και επιδιώξεων, ιδίως όταν αναφέρεται σε ευαίσθητα ζητήματα σεξουαλικού προσανατολισμού.
Εν κατακλείδι, θα πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένα όρια και κανόνες στον τρόπο που ασκούνται τα καθήκοντα ενός παρουσιαστή ή δημοσιογράφου σε οποιοδήποτε μέσο ενημέρωσης, δημόσιο ή ιδιωτικό και να μην συγχέονται με τα αυτονόητα δικαιώματα έκφρασης αλλά και αυτοδιάθεσης του οποιοδήποτε ατόμου.