Ένα μεγάλο θέμα που απασχολεί κάθε δημοκρατία και ευνομούμενη πολιτεία, δεν είναι μόνο η κυβερνητική πολιτική και το νομοθετικό έργο της εκάστοτε κυβέρνησης, αλλά και η στάση της αντιπολίτευσης, αξιωματικής και μη, με στόχο τόσο την ενίσχυση των θεσμών και της δημοκρατίας αλλά και της επίτευξης λογοδοσίας από την πλευρά της κυβέρνησης για όλα τα θέματα της καθημερινότητας.
Το τελευταίο διάστημα, που έχουμε μπει για τα καλά στην προεκλογική περίοδο, παρακολουθούμε ένα πολωμένο και νοσηρό κλίμα, τόσο στην Βουλή, όσο και στα ΜΜΕ που αρθρώνεται κυρίως από στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης και όχι μόνο.
Θα περίμενε κανείς από ένα κόμμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ που έχει ήδη κυβερνήσει τη χώρα για πάνω από 4 έτη, να έχει σοβαρές και μετρημένες θέσεις οι οποίες να απηχούν την ελληνική κοινωνία και τις πραγματικές της ανάγκες.
Αντιθέτως, παρατηρούμε ότι η αντιπολίτευση και συγκεκριμένα τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΠΑΣΟΚ, έκαναν πρώτο θέμα τις παρακολουθήσεις προς το κινητό του Νίκου Ανδρουλάκη, προσπαθώντας να πολώσουν το κλίμα και να δημιουργήσουν τετελεσμένα στο εκλογικό σώμα, όταν υπάρχουν τόσο έντονα κοινωνικά και εθνικά ζητήματα που μπορούν να αναδείξουν και να απαιτήσουν απαντήσεις από την κυβέρνηση και τον εκάστοτε υπουργό αναλόγως του χαρτοφυλακίου.
Παρόλο που πλησιάζουμε τόσο το εκλογικό έτος καθώς θα έχουμε βουλευτικές εκλογές τους επόμενους μήνες, είναι ασαφές για τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και για το ΠΑΣΟΚ για το ποιες είναι οι προγραμματικές τους θέσεις και τι ακριβώς θέλουν να επικοινωνήσουν στο εκλογικό σώμα.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι παρά τη φθορά της κυβέρνησης μετά από περισσότερα από τρία χρόνια εξουσίας, δεν μειώνεται η διαφορά μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, αντιθέτως περιστασιακά αυξάνεται δημιουργώντας εκλογικά μόνο το ερωτηματικό της αυτοδυναμίας και όχι του νικητή των εκλογών.
Επίσης, το ΠΑΣΟΚ από την πλευρά του αμφιταλαντεύεται ανάμεσα σε απόψεις που έχουν εκφραστεί κατά καιρούς για μία σειρά από θέματα, τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και από τη ΝΔ, σε μία απέλπιδα προσπάθεια να κρατήσει αποστάσεις και από τα δύο κόμματα, χωρίς όμως να έχει καταφέρει να έχει μία συγκεκριμένη ταυτότητα, ενώ δεν φαίνεται να διεμβολίζει αποτελεσματικά τον χώρο της Κεντροαριστεράς, παρά την πρόσφατη νίκη και προεδρία του Νίκου Ανδρουλάκη.
Σε κάθε περίπτωση, είναι επιτακτική ανάγκη όλα τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου, να διαμορφώσουν ένα συνεκτικό αλλά και απλό στην κατανόησή του πρόγραμμα ώστε να απευθυνθούν όσο πιο αποτελεσματικά μπορούν στον ελληνικό λαό, καθώς η σημερινή πολιτική συγκυρία, με την πολλαπλότητα των κρίσεων, φαίνεται να συσπειρώνει αποτελεσματικά το εκλογικό σώμα γύρω από την παρούσα κυβέρνηση, η οποία παραμένει το αδιαμφισβήτητο φαβορί των επόμενων εκλογών.