Αυτό που έγινε πρόσφατα στη Βραζιλία, δεν έχει κυριολεκτικά προηγούμενο, καθώς επρόκειτο για μία ευθεία κατάλυση της δημοκρατίας και των θεσμών.
Πιο συγκεκριμένα μετά την εκλογή του Λούλα, από την πλευρά των σοσιαλδημοκρατών στη Βραζιλία, ο τέως πρόεδρος Μπολσονάρου, μην μπορώντας να δεχθεί την ήττα του, αποφάσισε να εγκαταλείψει άμεσα τη χώρα και να μεταβεί στις ΗΠΑ ως κυνηγημένος, σαν να ήταν κατηγορούμενος.
Επίσης, με τη στάση του, έριξε λάδι στη φωτιά στο πολιτικό σκηνικό, απαιτώντας πρακτικά από τους οπαδούς του, να λάβουν δράση και να μην αποδεχθούν την ήττα τους.
Έτσι, πλήθος κόσμου μαζεύτηκε έξω από το Κογκρέσο και μετά από αρκετές μάχες, κατάφεραν να εισβάλλουν σε διάφορα κυβερνητικά κτίρια, προκαλώντας υλικές ζημιές, τραυματισμούς και σοβαρή αναστάτωση σε όλο το πολιτικό φάσμα της χώρας.
Πρόκειται για μία αντίδραση που θυμίζει σχεδόν πανομοιότυπα την εισβολή των οπαδών του Τραμπ στο Καπιτώλιο μετά την ήττα του στις τελευταίες εκλογές από τον Μπάιντεν, με αποτέλεσμα να υπάρξουν σοβαρές ζημιές αλλά και συλλήψεις.
Εκατοντάδες συλλήψεις είχαμε και στη Βραζιλία, όπου αν κάνει κάποιος τον συσχετισμό, θα δει πως Μπολσονάρου και Τραμπ αποτελούν μία σχολή πολιτικών και ηγετών, που στηρίζονται σε μία αντισυστημική λογική, με παράγοντα κυρίως το βραχυπρόθεσμο όφελος των ιδίων και των ανθρώπων που τους στηρίζουν, ώστε να κατέχουν την εξουσία με κάθε τίμημα.
Συμπερασματικά, τα συγκεκριμένα γεγονότα, αποτελούν την πιο επικίνδυνη τροπή για τη δημοκρατία και τις δημοκρατικές χώρες. Έτσι, αφενός διεξάγονται ελεύθερες εκλογές μέσα σε κλίμα πόλωσης, αλλά από την άλλη, τα αποτελέσματα δεν γίνονται αποδεκτά και πυροδοτούνται εντάσεις, όταν οι συγκεκριμένες κυβερνήσεις που χάνουν από την αποδοκιμασία του λαού στην κάλπη, είναι συνήθως βουτηγμένες στη διαφθορά και δεν υπερασπίζονται τα συμφέροντα και τα δικαιώματα των λαών τους.