Οι πρόσφατες καθυστερήσεις σε πολλές πτήσεις στην Ευρώπη λόγω ενός προβλήματος διαχείρισης στη Βρετανία, είναι ένα γεγονός που δεν μπορεί να υποτιμηθεί ή να περάσει απαρατήρητο, καθώς οποιοδήποτε κενό ασφαλείας των αεροδρομίων, θα μπορούσε να γίνει στόχος είτε τρομοκρατών είτε οποιουδήποτε νιώθει αδικημένος ή διαταραγμένος και θέλει να πάρει τη δική του εκδίκηση από το σύστημα.
Μετά τη Βρετανία, το σύστημα διαχείρισης πτήσεων έπεσε και στην Ιταλία, ενώ σταδιακά δημιουργήθηκε ένα σωρευτικό πρόβλημα καθυστερήσεων αλλά και αδυναμίας διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένου και του ελληνικού αεροδρομίου.
Είναι βασικό να τονιστεί ότι είναι απαραίτητη η διακρατική συνεργασία σε τέτοιες περιπτώσεις, καθώς το να καθηλώνονται χιλιάδες πολίτες σε ευρωπαϊκά αεροδρόμια και να μην μπορούν να πάνε στον προορισμό τους επί ημέρες είναι απαράδεκτο, τραγικό αλλά και επικίνδυνο για την ασφάλεια και την υγεία χιλιάδων ταξιδιωτών που συνωστίζονται σε συγκεκριμένους χώρους στα αεροδρόμια.
Το συγκεκριμένο θέμα μπορεί να συνέβη στη Βρετανία που πλέον είναι εκτός ΕΕ, όμως θα πρέπει για τέτοιες περιπτώσεις να έχει μία σαφή πολιτική και στρατηγική η ΕΕ, ώστε να προφυλάξει τους πολίτες της από ανεπιθύμητες συνέπειες, ενώ αυτά τα γεγονότα όταν συμβαίνουν, πλήττουν και την ευρωπαϊκή οικονομία.
Επίσης, είναι ασαφές σε τέτοιου είδους περιστατικά που έχουν προέλθει είτε από ανθρώπινο λάθος είτε από παραβίαση του συστήματος ενός αεροδρομίου, χωρίς την ευθύνη κάποιας αεροπορικής εταιρίας, ποια είναι η διαδικασία αποζημιώσεων, κάτι για το οποίο θα πρέπει τουλάχιστον οι πολίτες των κρατών μελών της ΕΕ, να είναι πλήρως ενημερωμένοι για να μπορούν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.
Εν κατακλείδι, τέτοιου είδους απρόσμενα και ανεπιθύμητα περιστατικά, μπορούν με συντονισμένες κινήσεις να κάνουν την ΕΕ να ενισχύσει τους θεσμούς της, τα όργανά της, καθώς και τη διαδικασία προστασίας των πολιτών της για κάθε ενδεχόμενο.