Μέσα στη δύσκολη καθημερινότητα των Ελλήνων που έχει κυριευθεί από την ακρίβεια, την ενεργειακή κρίση, την εγκληματικότητα αλλά και την ανεργία σε αρκετές περιοχές της χώρας, η ψυχαγωγία είναι πραγματικά ένα ζητούμενο για τον σύγχρονο άνθρωπο.
Ο πιο εύκολος τρόπος διαχρονικά για να ψυχαγωγηθεί κάποιος όπου και αν βρίσκεται είναι η τηλεόραση, είτε δημόσια είτε ιδιωτική, ελεύθερη ή συνδρομητική.
Παρατηρώντας όμως την ελληνική πραγματικότητα και κυρίως την πορεία της ιδιωτικής τηλεόρασης τα τελευταία χρόνια, θα διαπιστώσει κανείς ότι η λέξη ψυχαγωγία είναι ανύπαρκτη και έχει δώσει τη θέση της σε φθηνές και πρόχειρου περιεχόμενου εκπομπές, με έμφαση στην ίντριγκα τον καβγά και τους διαπληκτισμούς.
Πού είναι άραγε οι νέες ποιοτικές παραγωγές; Η ερευνητική δημοσιογραφία, ή τα αφιερώματα; Που είναι τα μεγάλα ιστορικά ντοκιμαντέρ;
Πού βρίσκονται οι εκπομπές που σχετίζονται με το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή ή αντίστοιχα με την υψηλή τεχνολογία και την τεχνητή νοημοσύνη;
Προφανώς για όλα σχεδόν τα κανάλια της ιδιωτικής τηλεόρασης, οι παραπάνω έννοιες αγνοούνται ή έχουν ξεχαστεί, με αποτέλεσμα οι περισσότερες παραγωγές που για κάποιους θεωρούνται σύγχρονες ή επίκαιρες, σύντομα θα είναι παρωχημένες μέσα από τις καταιγιστικές κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις.
Αναφερόμαστε κυρίως στη χειροτέρευση της ιδιωτικής τηλεόρασης, γιατί ευτυχώς στον αντίποδα, υπάρχει αυτή τη στιγμή η ΕΡΤ που κάποτε οι περισσότεροι την έκλειναν ως κανάλι ή την απέφευγαν συστηματικά.
Η δημόσια τηλεόραση έχει εκσυγχρονιστεί τα τελευταία χρόνια, έχει αναβαθμίσει τις εκπομπές της και το ανθρώπινο δυναμικό της και μέσα από την πλατφόρμα του Ertflix έχει καταφέρει να προσφέρει στο κοινό πλούσιο ποιοτικό τηλεοπτικό περιεχόμενο κατ’ αναλογία των μεγάλων συνδρομητικών πλατφορμών.
Σε κάθε περίπτωση είναι καιρός η ιδιωτική τηλεόραση και οι διοικήσεις τους να κάνουν την δική τους ενδοσκόπηση και να κατανοήσουν ότι τόσο οι ατελείωτες πρωινές εκπομπές, όσο και τα reality shows, έχουν ημερομηνία λήξης και αφορούν ένα πολύ μικρό μέρος του πληθυσμού.
Ας αναλογιστούν λοιπόν τις ευθύνες τους και ας κάνουν πράξη μία τηλεόραση για την ψυχή του θεατή, με όραμα την προσφορά και την ενημέρωση στον σύγχρονο σκεπτόμενο πολίτη.