Η προεκλογική περίοδος μπαίνει σταδιακά στην τελική της ευθεία, καθώς απομένουν λιγότερο από 2 εβδομάδες από την κάλπη και όπως όλα τα δημοσκοπικά δεδομένα δείχνουν, όχι μόνο δεν ανατρέπεται το προβάδισμα της ΝΔ απέναντι στον Σύριζα, αλλά φαίνεται ότι διευρύνεται κιόλας, καθώς υπάρχει ένα ποσοστό των ψηφοφόρων, τόσο του Σύριζα όσο και του ΠΑΣΟΚ, που αμφιταλαντεύονται και είναι πολύ πιθανόν να μεταβάλλουν την απόφασή τους προς όφελος της ΝΔ και του Κυριακού Μητσοτάκη.
Παρ’ όλα αυτά, ο πρόεδρος του Σύριζα Αλέξης Τσίπρας, πάρα την αρχική αυτοκριτική που έκανε για την οδυνηρή ήττα του κόμματος και την αποτυχία της απλής αναλογικής, έχει υιοθετήσει μια αντιδεξιά ρητορική, χωρίς επιχειρήματα, ενώ για την μεγάλη του ήττα κατηγορεί πρακτικά το ΠΑΣΟΚ και τα μικρότερα κόμματα, για τον λόγο ότι δεν έτειναν χείρα βοηθείας προς τον ίδιο και τον Σύριζα, προς την προοπτική της δήθεν προοδευτικής διακυβέρνησης, αφήνοντας απ’ έξω το πρώτο κόμμα μέσα από μία κατάφωρη αγνόηση της βούλησης του εκλογικού σώματος.
Είναι πρακτικά αδύνατον με αυτές τις λογικές ένα κόμμα να ανασυνταχθεί και να μπορέσει να προβάλλει ρεαλιστικές λύσεις με βάση μία σοβαρή προοπτική διακυβέρνησης.
Παρά την κυβερνητική εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα προσωπικά, ο τρόπος της αντιπολίτευσης μέσα από την παροχολογία και την σκανδαλολογία, φανερώνει ότι δεν έχει περάσει ούτε μία μέρα από το 2015 που επιχειρήθηκε μία βίαιη έξοδος της χώρας από την ΕΕ με απρόβλεπτες και οδυνηρές συνέπειες.
Πλέον, η αμηχανία του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι εμφανής σε όλες τις εκφάνσεις της προεκλογικής εκστρατείας, καθώς ο φόβος μίας ακόμη μεγαλύτερης ήττας στις επερχόμενες εκλογές είναι ήδη ορατός.