Είναι γεγονός πως στο ΠΑΣΟΚ μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και κάνεις πλέον δεν μπορεί να συγκρατήσει το ρεύμα αμφισβήτησης της ηγεσίας που υπάρχει εδώ και καιρό τόσο εσωκομματικά όσο και σε μεγάλη μερίδα των ψηφοφόρων του κινήματος.
Από τη μία τα πενιχρά ποσοστά του κόμματος δεδομένης της πτώσης της ΝΔ στις εκλογές αλλά και η επικοινωνιακή επέλαση του Στέφανου Κασσελάκη, που τελικά κατάφερε να διατηρηθεί στη δεύτερη θέση, μαρτυρούν ότι η κουβέντα για εκλογές και η ανάδειξη νέας ηγεσίας βρίσκεται προ των πυλών, άσχετα με το τι αναφέρεται ρητώς στο καταστατικό του κόμματος.
Το βέβαιο είναι ότι ο ασκός του Αιόλου στη Χαριλάου Τρικούπη έχει ανοίξει και όσο και αν θέλει ο νυν πρόεδρος του κόμματος να επικαλείται τα όργανα και το καταστατικό, σχεδόν πλέον όλες οι τάσεις του ΠΑΣΟΚ αλλά και αρκετά στελέχη που μπορεί να έχουν αποχωρήσει αλλά παραμένουν στον ευρύτερο κεντροαριστερό χώρο, απαιτούν να διενεργηθούν εκλογές μέσα στους επόμενους μήνες κατά προτεραιότητα, ώστε να αναδειχθεί νέος αρχηγός καθώς και νέα στελέχωση των οργάνων, με στόχο να διαμορφωθούν σύγχρονες θέσεις προς την κοινωνία, με μία πιο αποτελεσματική επικοινωνιακή πολιτική, αλλά και καλύτερη επαφή με τον κόσμο και την κοινωνία σε όλη την επικράτεια.
Σε κάθε περίπτωση, το τι θα γίνει τελικά με την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και αν θα αλλάξει, είναι θέμα τόσο των κομματικών οργάνων όσο και της βάσης και των φίλων του κόμματος που θα συμμετάσχουν στην ψηφοφορία.
Υπάρχει βέβαια πάντα το ενδεχόμενο, λόγω του συγκεκριμένου κομματικού μηχανισμού που ισχύει παραδοσιακά στο ΠΑΣΟΚ, να στηριχθεί και πάλι ο νυν πρόεδρος συνεχίζοντας μία πορεία αργή και σταθερή όσον αφορά τα ποσοστά του κόμματος και μένοντας περισσότερο με αξιοπρεπή κοινοβουλευτικά ποσοστά και όχι με μία δυναμική που θα μπορούσε σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα να φέρει το κόμμα ξανά στην εξουσία.