Οι εθνικές και βουλευτικές εκλογές πλησιάζουν στη μεγαλύτερη δύναμη του κόσμου τις ΗΠΑ και αρκετοί αναλυτές κρατούν την ανάσα τους, όχι αδικαιολόγητα, για την πορεία και επάνοδο στην πολιτική σκηνή του πρώην προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.
Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ θέλει να πάρει τη μεγάλη ρεβάνς από τον νυν πρόεδρο Τζο Μπάιντεν, με τον οποίο δεν έχουν και τις καλύτερες σχέσεις, καθώς εκφράζουν τελείως διαφορετικές σχολές σκέψης.
Ο μεν πρόεδρος Μπάιντεν, με πολλά χρόνια θητείας στη Γερουσία, καθώς και στην αντιπροεδρία επί Ομπάμα, έχει ήδη στο ενεργητικό του μία πλήρη θητεία ως πρόεδρος και διεκδικεί μία δεύτερη και τελευταία, ενώ είναι γνώστης όλων των διεθνών θεμάτων και συσχετισμών, λειτουργώντας κυρίως θεσμικά, ενώ αντίθετα ο Τραμπ λειτουργεί πέρα από τους θεσμούς με προσωπικές επικοινωνίες με μεγάλους στρατηγικούς παίκτες παγκόσμια, με στόχο να τους μεταφέρει τη δική του ατζέντα και τις δικές του επιδιώξεις με βάση τα συμφέροντα των ΗΠΑ.
Η πρόσφατη δήλωσή του που επηρεάζει τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη σύρραξη μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας με την εισβολή της πρώτης, είναι χαρακτηριστική των προθέσεών του και ίσως και επικίνδυνη για την πορεία των εξελίξεων και την συνοχή του ΝΑΤΟ.
Πιο συγκεκριμένα, ανέφερε ούτε λίγο ούτε πολύ, πως δεν θα τον ενδιέφερε ιδιαίτερα αν η Ρωσία πραγματοποιούσε μία επίθεση σε μία χώρα του ΝΑΤΟ η οποία δεν πληρώνει τις οικονομικές της υποχρεώσεις προς τη συμμαχία και πως στην ουσία δεν θα την προστάτευε καθόλου, καθώς δεν θα το θεωρούσε απαραίτητο.
Με αυτή τη λογική λοιπόν της στείρας οικονομικής διάστασης, επιχειρεί κατά μία έννοια να διασπάσει τη συμμαχία και να δημιουργήσει πρόβλημα σε αρκετές χώρες οι οποίες ενδέχεται να αντιμετωπίσουν προκλήσεις από τη ρωσική επιθετικότητα, ιδίως όταν η Ρωσία όχι μόνο δεν αποσύρεται από την Ουκρανία, αλλά επιχειρεί να κατοχυρώσει με κάθε τρόπο τα εδάφη που έχει κατακτήσει δημιουργώντας τετελεσμένα.
Σε κάθε περίπτωση, από τη στιγμή που δεν έχει απαγορευθεί θεσμικά ο Ν. Τραμπ να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία μετά τα γεγονότα στο Καπιτώλιο το 2021 που ισοδυναμούσαν με πραξικόπημα, θα πρέπει η διεθνής κοινότητα, κυρίως η ΕΕ, να είναι ενωμένη και να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις, ώστε να αντιμετωπίσει τις οποιεσδήποτε θεσμικές προκλήσεις αποσταθεροποίησης από μία ενδεχόμενη προεδρία Τραμπ.