Σε μια συγκυρία όπου ο πληθωρισμός, η ακρίβεια και τα υψηλά επιτόκια συνδέονται με την κλιματική αλλαγή, την εφοδιαστική αλυσίδα και τις γεωπολιτικές συγκρούσεις και συρράξεις στη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία, υπάρχουν σημαντικές αλλαγές στο διεθνές εμπόριο και στις τιμές συγκεκριμένων αγαθών.
Ένα από τα αγαθά που έχουν επηρεαστεί σημαντικά και αποτελούν βασικό συστατικό της μεσογειακής κουζίνας είναι το ελαιόλαδο.
Οι τιμές του ελαιόλαδου ανά λίτρο ξεπερνούν πλέον τα 15 ευρώ, κυρίως για παρθένο προϊόν και έτσι γίνεται δυσπρόσιτο για τον Έλληνα καταναλωτή, αλλά ελκυστικό για αρκετές ξένες αγορές όσον αφορά τις εξαγωγές, λόγω της μείωσης της παραγωγής και της αυξημένης ζήτησης για premium ποιότητα αλλά και για αυξημένες ποσότητες από αρκετές αγορές του εξωτερικού.
Το ελαιόλαδο, λοιπόν, εξελίσσεται σε ένα νέο χρυσό προϊόν για εταιρίες που δραστηριοποιούνται στον συγκεκριμένο χώρο με εργοστάσια τυποποίησης και εξαγωγής του προϊόντος, αλλά οι πολύ αυξημένες τιμές δημιουργούν πρόβλημα στην διαθεσιμότητα της ποσότητας του ελαιόλαδου που διατίθεται στην ελληνική αγορά, καθώς η πλειονότητα των ποσοτήτων ιδίως για τις premium κατηγορίες προορίζονται αποκλειστικά για το εξωτερικό και τους διεθνείς πελάτες.
Επίσης, μία σοβαρή παρενέργεια της ανισορροπίας που παρατηρείται ανάμεσα στην προσφορά και την ζήτηση ελαιολάδου, καθώς οι τιμές συντηρούνται σε υψηλά επίπεδα, είναι η εμφάνιση μαύρης, παράνομης αγοράς, όπου διακινούνται τόνοι χύμα λαδιού στην αγορά με πολύ χαμηλότερες τιμές, με στόχο την αποκόμιση κερδών από τον μέσο καταναλωτή που επιδιώκει να έχει ένα όφελος στα βασικά αγαθά και στον οικογενειακό του προϋπολογισμό.
Σε κάθε περίπτωση, απαιτείται να υπάρξει μία ισορροπία το επόμενο διάστημα ανάμεσα στην κάλυψη των εγχώριων αναγκών της χώρας σε βασικά αγαθά όπως το ελαιόλαδο, καθώς δεν μπορούν οι εξαγωγές της χώρας για μία δεδομένη περίοδο, όσο προσοδοφόρες και αν είναι, να λειτουργούν ενάντια στο εθνικό συμφέρον, όσον αφορά την προστασία των νοικοκυριών και της βασικής κατανάλωσης σε δίκαιες τιμές.