Οι πρόσφατες αγωγές και μηνυτήριες αναφορές του πρώην Γενικού Γραμματέα παρά τω πρωθυπουργώ Γρηγόρη Δημητριάδη κατά δημοσιογράφων και συγκεκριμένων εφημερίδων, sites και γενικά ΜΜΕ, είναι ένα φαινόμενο το οποίο γενικά δεν τιμά τη χώρα μας και τη φέρνει αρκετά χρόνια πίσω.
Το σκάνδαλο των υποκλοπών το οποίο συγκλόνισε το πανελλήνιο από την προηγούμενη διακυβέρνηση της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν έχει ακόμη διερευνηθεί σε βάθος και είναι βέβαιο πως η δικαιοσύνη την κατάλληλη στιγμή θα πράξει το καθήκον της.
Ο καθ’΄ύλην αρμόδιος όμως την τότε περίοδο για τον έλεγχο της ΕΥΠ κύριος Δημητριάδης, προφανώς βλέπει με άλλη οπτική ματιά το θέμα και προτιμά αντί της ενδελεχούς έρευνας να κάνει προληπτικές κινήσεις δικής του προσωπικής κάλυψης, ώστε να μην αποκαλυφθεί σε βάθος μία υπόθεση που οφείλει να μάθει επακριβώς τι συνέβη ο ελληνικός λαός.
Ενώ ο ίδιος λοιπόν θα έπρεπε να προσκομίσει μόνος του στη δικαιοσύνη τα απαραίτητα στοιχεία και να επιδιώκει την επιτάχυνση της έρευνας ακόμη και της δημοσιογραφικής, οι κινήσεις του πρακτικά επιβαρύνουν τη θέση του, όταν με διάφορες αντιλήψεις και προσκόμματα επιδιώκει αυτό που κάποιοι λένε, τη συγκάλυψη της υπόθεσης.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει από την άλλη πλήρη ασυλία σε οποιοδήποτε δημοσίευμα κάποιου μέσου, ιδίως αν αποδεικνύεται συκοφαντικό χωρίς στοιχεία και αποδείξεις. Σε μία δημοκρατία, όλοι πρέπει να εκφράζονται ελεύθερα, αλλά και να υπόκεινται στην αντίστοιχη κριτική, ενώ αν βρεθούν πειθαρχικά ή ποινικά παραπτώματα, τότε οφείλουν να αντιμετωπίσουν την ανεξάρτητη δικαιοσύνη.
Είναι ευχής έργο πραγματικά, να προχωρήσει τάχιστα αυτή η υπόθεση, ώστε να μην μένουν σκιές και στην Ευρώπη για την ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα.