Δυστυχώς η εγκληματική δράση πάρα πολλών συμπολιτών μας όσον αφορά την ενδοοικογενειακή βία δεν έχει προηγούμενο, καθώς τα περιστατικά μόνο για το 1ο εξάμηνο του έτους ξεπερνούν τα 5.000 και έχουν αυξητική τάση από τις προηγούμενες χρονιές.
Το πρόσφατο περιστατικό στη Λάρισα με τον άγριο ξυλοδαρμό της αστυνομικού από τον σύντροφό της, που παραλίγο να της στοιχίσει την ζωή, ενώ είναι ήδη βαριά τραυματισμένη, φανερώνει χωρίς αμφιβολία πως ένα κομμάτι της κοινωνίας μας είναι αρρωστημένο αν όχι σάπιο και συμπεριφέρεται απάνθρωπα, χυδαία και σεξιστικά σε ευάλωτες ομάδες πληθυσμού, όπως είναι οι γυναίκες και τα παιδιά.
Πάρα τις προσπάθειες της πολιτείας τα τελευταία χρονιά στο να κινητοποιηθεί η κοινωνία, αλλά και να υπάρχουν τηλεφωνικές γραμμές αλλά και δομές ψυχολογικής υποστήριξης, τα πράγματα δεν φαίνεται να βελτιώνονται σημαντικά.
Είναι βέβαιο πως απαιτείται συνολική εγρήγορση της κοινωνίας, για την απομόνωση αυτών των κακοποιητικών ατόμων, αλλά και επένδυση στην παιδεία, ώστε από τα πρώτα στάδια της εκπαίδευσης, τα παιδιά να μαθαίνουν τον σεβασμό απέναντι στα δικαιώματα και την επιθυμία του αλλού χωρίς χρήση λεκτικής, ψυχολογικής ή σωματικής βίας.
Συμπερασματικά, θα λέγαμε πως ο δρόμος είναι σίγουρα μακρύς και δύσβατος, όμως ο σκοπός είναι ιδιαίτερα κρίσιμος και γι’ αυτό αξίζει πραγματικά η προσπάθεια μέχρι την αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου από όλους τους κοινωνικούς φορείς, καθώς έχει πάρει ήδη εκρηκτικές διαστάσεις, κυρίως μετά την παρουσία της πανδημίας στη χώρα μας, απειλώντας την οικογενειακή ισορροπία, την κοινωνική συνοχή αλλά και τη συνολική ασφάλεια των πολιτών που γίνονται έμμεσα ή άμεσα κοινωνοί ανάλογων φαινομένων.