Η σημερινή μέρα ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, κυρίως για τους κατοίκους των μεγάλων αστικών κέντρων όπως η Αθήνα, λόγω της 24ωρης απεργίας των περισσότερων φορέων και συνδικάτων όπως η ΑΔΕΔΥ και η ΓΣΕΕ με στόχο τη διαμαρτυρία και την εναντίωση στο εργασιακό νομοσχέδιο της κυβέρνησης και συγκεκριμένα του υπουργού εργασίας Άδωνη Γεωργιάδη.
Είναι απορίας άξιο πραγματικά για το πως προκύπτει μια πανελλαδική απεργία που παραλύει όλα τα ΜΜΕ και ταλαιπωρεί τους πολίτες όταν δεν θίγονται τα βασικά δικαιώματα των εργαζομένων και δεν καταστρατηγείται το οκτάωρο ωράριο καθημερινά.
Το να απειλείται η κοινωνική συνοχή μέσα από πανελλαδικές απεργίες τόσο σε βασικές υποδομές όπως στην υγεία, όσο και στα μέσα μεταφοράς, είναι πραγματικά εκτός θέματος και αναδεικνύεται σε μία επικίνδυνη πρακτική για όλους.
Είναι επίσης ειρωνικό, ότι η ίδια η δικαιοσύνη παρενέβη και αποφάνθηκε ότι οι απεργίες συγκεκριμένων φορέων είναι παράνομες και καταχρηστικές και παρ’ όλα αυτά η απεργία προχώρησε κανονικά, αγνοώντας κάθε θεσμική αρχή του κράτους, καθώς και την ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης.
Εκτός αυτού ήταν πραγματικά απαράδεκτο ακόμη και οι φορείς που θα συμμετείχαν στην απεργία, να αμφιταλαντεύονται μέχρι τελευταία στιγμή αν τελικά θα κάνουν χρήση του δικαιώματος, αν θα είναι 24ωρη ή όχι, με αποτέλεσμα ο απλός πολίτης να μην είναι σε θέση να προγραμματίσει τίποτα για τη ζωή του.
Ας αναλογιστούν οι κυβερνώντες αλλά και οι πάσης φύσεως κοινωνικοί φορείς, τι ακριβώς επιζητούν από την κοινωνία, πέρα από τα δικά τους μικροκομματικά συμφέροντα που ανάγονται μόνο σε αυξήσεις μισθών και προνόμια για λίγους.
Όταν απαντηθεί το παραπάνω ερώτημα, τότε ίσως φθάσουμε και ευκολότερα στη λύση του προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.