Σε μια πρόσφατη συνεδρίαση της ΕΕ για τον πόλεμο στο Ισραήλ και τη Γάζα ειπώθηκε το θέμα των κλειστών διαδρόμων και του τρόπου που μπορούν να δημιουργηθούν ανθρωπιστικά περάσματα, με στόχο να απαλύνουν τον ανθρώπινο πόνο από τη δυστυχία αλλά και να βρεθεί μια λύση, με προσέγγιση των δύο πλευρών, ώστε ο πόλεμος να τελειώσει και να αναθερμανθεί το ενδιαφέρον για εργασία και επιχειρείν, σε συνδυασμό με όλους τους παράγοντες εξέλιξης, πάρα την επίσημη στασιμότητα που παρατηρείται στο ΑΕΠ παγκόσμια.
Είναι θετικό καταρχάς, ότι σταδιακά ανοίγουν κάποιοι ανθρωπιστικοί διάδρομοι κυρίως από το πέρασμα της Ράφα νοτίως της λωρίδας της Γάζας προς την Αίγυπτο, όμως η κατάσταση είναι ήδη δραματική, καθώς οι ασθενείς και τραυματίες δεν μπορούν να τύχουν περίθαλψης χωρίς νερό, ρεύμα και τα απαραίτητα υλικά, με αποτέλεσμα οι θάνατοι να πολλαπλασιάζονται.
Η Δύση και όσες χώρες κατανοούν ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί μόνο με μία περιορισμένη ανθρωπιστική βοήθεια, οφείλουν να βοηθήσουν στο να προστατευτεί ο άμαχος πληθυσμός, αλλά να συνδράμουν και στην εδραίωση της επόμενης μέρας της σχέσης μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης, καθώς ο πόλεμος δεν είναι βέβαιο ότι θα δώσει μία οριστική λύση στο πρόβλημα.
Ούτε οι Παλαιστίνιοι μπορούν να ζουν σε ένα καθεστώς ακραίας φτώχειας περιθωριοποιημένοι στη Μέση Ανατολή, ούτε και το Ισραήλ να αποτελεί μία χώρα που θα ζει υπό τον φόβο τρομερών τρομοκρατικών χτυπημάτων, που θέτουν σε κίνδυνο την ίδια την υπόσταση του κράτους.
Σε κάθε περίπτωση, στην παρούσα φάση, πρέπει αφενός να προστατευτούν οι άμαχοι, να γίνει προσπάθεια συντόμευσης της πολεμικής επιχείρησης με ταυτόχρονη εξολόθρευση της Χαμάς, αλλά και να υπάρξει διάθεση για μία βιώσιμη λύση, με εγγυήτριες δυνάμεις, που θα εξασφαλίζει το μέλλον του παλαιστινιακού λαού.