Η Σύνοδος των χωρών της G20 που έλαβε χώρα στην Ινδία ήταν μια νέα πρόκληση για την παγκόσμια κοινότητα που προσπαθεί να βρει ένα νέο σημείο ισορροπίας μετά την ένταση του πολέμου στην Ουκρανία.
Δεν υπήρξε ένα κοινό ανακοινωθέν για το θέμα του πολέμου λόγω αντικρουόμενων απόψεων, αλλά μία ανακοίνωση που απλά κάνει λόγο για τη ρωσική επιθετικότητα στην Ουκρανία, όμως υπήρξαν πολλές και αρκετές συγκλίσεις στο οικονομικό και εμπορικό πεδίο κυρίως στις πρωτοβουλίες που ετοιμάζει η Ινδία για την διασύνδεσή της σιδηροδρομικά και ακτοπλοϊκά με την Ευρώπη, μέσω της Μέσης Ανατολής και των συμφωνιών με Σαουδική Αραβία και Αραβικά Εμιράτα.
Η ηχηρή απουσία της Κίνας δια του προέδρου της Σι Τζινπίνγκ στη σύνοδο, δημιούργησε μία νέα εστία έντασης με τις ΗΠΑ, φαίνεται όμως να αναβαθμίζει σημαντικά τον ρόλο της Ινδίας όχι μόνο στη σύνοδο αλλά και παγκόσμια.
Είναι μάλιστα πολύ πρόσφατη η επίσκεψη του Ινδού πρωθυπουργού Μόντι στην Ελλάδα με τη συνάντηση με τον Έλληνα πρωθυπουργό και την προοπτική σύναψης μίας σειράς συμφωνιών σε βιομηχανικό και τεχνολογικό επίπεδο, γεγονός που δίνει και στη χώρα μας ώθηση, όντας όλο και πιο κοντά στην Ινδία και στον καταλυτικό ρόλο που καλείται να παίξει όχι μόνο ως ένας οικονομικός παίκτης και μία τεράστια καταναλωτική αγορά, αλλά και ως ένας αξιόπιστος διαμεσολαβητής σε όλα τα επίπεδα, τόσο ανάμεσα στην Κίνα και τις ΗΠΑ αλλά και με πρωτοβουλίες για τη μείωση της έντασης στην Ουκρανία διατηρώντας διαύλους επικοινωνίας με την Ρωσία.
Σε κάθε περίπτωση ο ρόλος των G20 μπορεί να φαίνεται εξισορροπητικός, όμως δημιουργεί νέους σημαντικούς παίκτες ταυτόχρονα, που ενδέχεται μεσοπρόθεσμα να αποτελέσουν μία νέα τάξη πραγμάτων.