Τα τελευταία εικοσιτετράωρα, κύκλοι προσκείμενοι στον Ντόναλντ Τραμπ αποκαλύπτουν αυξανόμενη ενόχληση του πρώην προέδρου των ΗΠΑ απέναντι στη στάση του Βλαντίμιρ Πούτιν. Παρά τις επανειλημμένες δηλώσεις του Τραμπ ότι θα μπορούσε να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία σε 24 ώρες και να οδηγήσει τις δύο πλευρές σε συνομιλίες, η Μόσχα φαίνεται να κινείται προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Οι πληροφορίες από τα μέτωπα αλλά και από στρατιωτικές αναλύσεις δείχνουν πως η Ρωσία ετοιμάζει μια μεγάλης κλίμακας επίθεση σε ουκρανικό έδαφος μέσα στο καλοκαίρι, με πιθανή εστία έντασης το Χάρκοβο και τις νότιες περιοχές κοντά στη Ζαπορίζια.
Η εξέλιξη αυτή δεν συνάδει με τη ρητορική του Τραμπ περί αποκλιμάκωσης και συμφωνίας. Ο Ρώσος πρόεδρος δεν έχει δώσει κανένα σήμα ετοιμότητας για διαπραγμάτευση, αντιθέτως ενισχύει τις στρατιωτικές του θέσεις, επιδιώκοντας στρατηγικά κέρδη στο πεδίο της μάχης που θα του δώσουν ισχυρότερο διαπραγματευτικό χαρτί στο μέλλον. Η στάση αυτή έχει προκαλέσει εκνευρισμό στον Τραμπ, ο οποίος φέρεται να έχει διαμηνύσει στους συμβούλους του ότι η Μόσχα δεν παίζει τίμια και ότι “ο Πούτιν μπορεί να γίνει προβληματικός ακόμα και για όσους θέλουν την ειρήνη”.
Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι πώς θα αντιδράσει ο Τραμπ, ειδικά καθώς προσεγγίζουμε τις εκλογές του Νοεμβρίου. Από τη μια πλευρά, ο ίδιος έχει κατηγορήσει τον Μπάιντεν για υπερβολική στήριξη προς την Ουκρανία, παρουσιάζοντας τη δική του προσέγγιση ως πιο ρεαλιστική και φιλειρηνική. Από την άλλη, εάν η Ρωσία προχωρήσει σε σαρωτική επίθεση και η Ουκρανία κινδυνεύσει σοβαρά, ο Τραμπ θα βρεθεί υπό πίεση, τόσο εσωτερικά όσο και από το ΝΑΤΟ, να επανεξετάσει τη στάση του.
Εκτός αυτού, ήδη στο εσωτερικό των Ρεπουμπλικανών υπάρχουν δύο γραμμές. Η μία, πιο παρεμβατική, πιέζει για ενίσχυση του Κιέβου με προηγμένα οπλικά συστήματα ώστε να διατηρηθεί η ισορροπία στο πεδίο. Η άλλη, στην οποία συγκαταλέγεται ο Τραμπ, παραμένει πιο διστακτική, ζητώντας πρώτα «σαφή σχέδια ειρήνευσης» πριν εγκρίνει οποιαδήποτε νέα αποστολή στρατιωτικής βοήθειας ή στήριξης. Σε περίπτωση ωστόσο που η Ρωσία αγνοήσει πλήρως την αμερικανική διπλωματία, δεν αποκλείεται ο Τραμπ να εξετάσει την επαναφορά κυρώσεων ή να επιχειρήσει έναν πιο σκληρό διπλωματικό ελιγμό, υπό την πίεση διεθνών εταίρων και της κοινής γνώμης.
Το κρίσιμο ζήτημα είναι εάν θα προτάξει την εικόνα του ειρηνοποιού, επιμένοντας στη διαμεσολάβηση ακόμη και τώρα, ή αν θα στραφεί προς πιο αποφασιστικές κινήσεις, ώστε να αποδείξει ότι δεν είναι αφελής απέναντι στις προθέσεις του Πούτιν.
Συμπερασματικά, η στάση της Ρωσίας δείχνει ότι δεν υπάρχει πρόθεση άμεσης ειρηνευτικής επίλυσης, γεγονός που αποδυναμώνει τη στρατηγική Τραμπ και δοκιμάζει τις ισορροπίες του. Η επόμενη φάση του πολέμου στην Ουκρανία θα κρίνει όχι μόνο την πορεία της σύγκρουσης, αλλά και την αξιοπιστία του ίδιου του Τραμπ ως δυνητικού μεσολαβητή στην παγκόσμια σκακιέρα.