Οι εξελίξεις στον πόλεμο της Ουκρανίας έχουν οδηγήσει την ΕΕ να σκεφτεί αποτελεσματικούς τρόπους να στηρίξει αλλά και να χρηματοδοτήσει τον πόλεμο στην Ουκρανία, μέσα από τη συνεργασία των ευρωπαϊκών οργάνων, της Κομισιόν, του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.
Ήδη μια πρόταση που έχει συζητηθεί είναι να χρησιμοποιηθούν οι τόκοι ως απόδοση των παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων αξίας 190 δις ευρώ, που ανέρχονται αυτή τη στιγμή σε 3 8 δις ευρώ τα οποία θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη στρατιωτική στήριξη προς την Ουκρανία, με το σκεπτικό πως έστω έμμεσα θα κληθεί η Ρωσία να πληρώσει για τα εξοπλιστικά προγράμματα της Ουκρανίας εναντίον της, ως ένα σοβαρό αντίμετρο ενάντια στην εισβολή σε ένα κυρίαρχο κράτος και στην επιθετικότητα που επιδεικνύει όλο αυτό το διάστημα η Ρωσία.
Η ΕΕ βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με αφορμή τη σύρραξη στην Ουκρανία με κομβικά διλήμματα, καθώς δεν διαθέτει έναν ευρωπαϊκό στρατό μέσα από την κοινή εξωτερική πολιτική και άμυνα παρά μόνο διπλωματική ισχύ.
Αυτό σημαίνει πως εδώ και 70 χρόνια περίπου η ΕΕ βρίσκεται υπό τη σκέπη των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στρατιωτικά, πέρα από κάποιες διμερείς συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας που υπάρχουν, είτε ανάμεσα σε κράτη μέλη του ΝΑΤΟ είτε μέσω συμφωνιών με κράτη εκτός ΕΕ.
Μάλιστα, έχει συζητηθεί ήδη και η προοπτική έκδοσης ενός ευρωομολόγου για την άμυνα, ώστε να μπορέσει να χρηματοδοτηθεί άμεσα όλο το πακέτο στρατιωτικής στήριξης που απαιτεί η Ουκρανία, από τεθωρακισμένα οχήματα μέχρι όπλα ακριβείας μεγάλου βεληνεκούς με στόχο να ανταποκριθούν οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις σε μία πιθανή και εκτεταμένη επίθεση των ρωσικών δυνάμεων από τα ανατολικά προς τα δυτικά της χώρας.
Σε κάθε περίπτωση η ΕΕ θα κληθεί να λάβει σύντομα αποφάσεις όσον αφορά τον δικό της βαθμό αυτονομίας στο στρατιωτικό σκέλος, καθώς αν στις επερχόμενες εκλογές των ΗΠΑ επικρατήσει ο Ν. Τραμπ που δεν καλοβλέπει ιδιαίτερα την ευρωπαϊκή προοπτική, η ΕΕ θα είναι όλο και περισσότερο εκτεθειμένη απέναντι σε μεγάλες εξωτερικές απειλές χωρίς να έχει κάποιο σοβαρό σχέδιο αντιμετώπισης.