Πολλά έχουν ακουστεί το τελευταίο διάστημα για την περιβόητη εξαήμερη εργασία, που θα αρχίζει να εφαρμόζεται από τον Ιούλιο του τρέχοντος έτους, καθώς αποτελούσε ένα πάγιο αίτημα της βιομηχανίας τα τελευταία χρόνια, ώστε να αντιμετωπιστεί η έλλειψη έμπειρου προσωπικού κυρίως τις περιόδους αιχμής μεγάλης ζήτησης που απαιτείται ισχυρή παραγωγική δυναμικότητα από τα εργοστάσια.
Η αντιπολίτευση για το θέμα αυτό, κυρίως από κόμματα της αριστεράς και από συνδικαλιστικές οργανώσεις για κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και για συνθήκες μεσαίωνα επί της ουσίας δεν έχει βάση, γιατί πλέον υπάρχει ένα νομικό πλαίσιο απασχόλησης συγκεκριμένων εργαζομένων που απασχολούνται σε βάρδιες, με την επίσημη δήλωση των ενσήμων αλλά και των νόμιμων προσαυξήσεων στο ημερομίσθιο.
Πιο συγκεκριμένα, αν η απασχόληση γίνει Σάββατο, η προσαύξηση ανέρχεται σε 40%, ενώ σε αυτό το ποσοστό προστίθεται ένα επιπλέον 75% αν πρόκειται για Κυριακή ή επίσημη αργία, με αποτέλεσμα η συνολική αποζημίωση να ορίζεται στο 115% ενώ παράλληλα ο εργαζόμενος δικαιούται ρεπό την ερχόμενη εβδομάδα της απασχόλησής του, ως αντιστάθμισμα στην έκτη μέρα εργασίας.
Σε κάθε περίπτωση. πρέπει να τονιστεί επίσης πως απαγορεύεται ρητά η υπερεργασία και η υπερωρία την έκτη μέρα εργασίας, ενώ οι παραβάτες τιμωρούνται αυστηρά. Επίσης, σαν πρόσθετο μέτρο ελέγχου υφίσταται και η υποχρεωτική πλέον ψηφιακή κάρτα εργασίας για όλους τους εργαζόμενους στη βιομηχανία, με στόχο να γνωρίζει επακριβώς τόσο το υπουργείο Εργασίας όσο και η ΑΑΔΕ τις πραγματικές ώρες εργασίας σε μία επιχείρηση, με στόχο αφενός την προάσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων και την τιμωρία των αυθαιρεσιών και αφετέρου την τήρηση των φορολογικών υποχρεώσεων όλων των εταιριών ανεξαιρέτως.