Το τελευταίο διάστημα πολλά και θανατηφόρα εγκλήματα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, κυρίως σε θέματα ενδοοικογενειακής βίας, γεγονός που δείχνει ότι αφενός ο θεσμός της οικογένειας περνά βαθιά κρίση σε όλα τα επίπεδα, αλλά κυρίως γιατί η λογική της αυτοδικίας έχει αρχίσει να γίνεται ολοένα και πιο συχνό φαινόμενο καταλήγοντας σε αρκετές περιπτώσεις σε εγκλήματα αντεκδίκησης.
Είναι προφανές πως για αρκετό κόσμο μετράει το περί δικαίου αίσθημα και φαίνεται αποδεκτό ο οποιοσδήποτε άνδρας ή γυναίκα, να παίρνει το νόμο στα χέρια του, να οπλοφορεί και να προβαίνει σε εγκληματικές ενέργειες, με στόχο κατά την κρίση του, την απονομή δικαιοσύνης αλλά και την κάθαρση.
Πρέπει όμως να γίνει σαφές, ότι αυτές οι ενέργειες δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές από μία δυτική ευνομούμενη πολιτεία όπως είναι η χώρα μας, αρκεί βέβαια να λειτουργούν σωστά και αποτελεσματικά οι θεσμοί και κυρίως η δικαιοσύνη τόσο στις αποφάσεις της όσο και στην ταχύτητα απονομής της.
Σε αυτό το πλαίσιο οι αποφάσεις της δικαιοσύνης όταν ερευνά εγκλήματα είτε από ανήλικους είτε από ενήλικες, δεν μπορεί να είναι παντού και πάντα οι ίδιες, εφόσον οι συνθήκες τέλεσης ενός εγκλήματος διαφέρουν, με αποτέλεσμα να αναλογεί και διαφορετική ποινή ανά περίπτωση.
Παρ’ όλα αυτά, θα πρέπει τόσο η κυβέρνηση όσο και η πολιτεία γενικότερα, να επικοινωνήσουν στην ελληνική κοινωνία πως οι νόμοι υπάρχουν, η αστυνομία βρίσκεται εκεί για τον πολίτη, με στόχο να μην φθάνουμε σε τέτοιου είδους εγκλήματα που τελικά καταστρέφουν συνανθρώπους μας, αλλά και θρηνούμε ανθρώπινες ζωές χωρίς την απαραίτητη πρόληψη.
Η κάθε κοινωνία οφείλει να έχει τα κατάλληλα θεσμικά αντίβαρα σε όλα τα επίπεδα, ώστε ο νόμος να είναι καθολικός, δίκαιος αλλά και εφαρμόσιμος.