Ο πρώτος γύρος των βουλευτικών εκλογών στη Γαλλία ολοκληρώθηκε μετά τη διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη των εκλογών από τον πρόεδρο Μακρόν και μετά τα τελικά αποτελέσματα, οι πολιτικοί συσχετισμοί δεν είναι οι αναμενόμενοι για τον Γάλλο πρόεδρο αλλά και για την υπόλοιπη Ευρώπη, καθώς η ακροδεξιά με το κόμμα της Μαρί Λεπέν κέρδισε ήδη με πέντε ποσοστιαίες μονάδες διαφορά από τον συνασπισμό του Λαϊκού Μετώπου, ενώ το κόμμα του Εμανουέλ Μακρόν, που είχε μέχρι πρότινος την πλειοψηφία στη Βουλή, έμεινε τρίτο ξεπερνώντας μετά βίας το 20% των ψήφων.
Όπως φαίνεται από το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου, η απόφαση του Γάλλου προέδρου για πρόωρες εκλογές δεν φαίνεται να αποδίδει καρπούς, καθώς είναι ξεκάθαρο το προβάδισμα του κόμματος της Λεπέν με τους αντίστοιχους υποψήφιους, οι οποία θα διεκδικήσουν την εκλογή τους πλέον στον δεύτερο γύρο, τόσο απέναντι στο Λαϊκό Μέτωπο, όσο και στους υποψήφιους του κυβερνώντος κόμματος.
Πλέον για να αποτραπεί μία ακροδεξιά κυβέρνηση στη Γαλλία με μία αμήχανη συγκατοίκηση με τον Γάλλο πρόεδρο Μακρόν, θα χρειαστεί μία ιστορική συμμαχία όλων των αριστερών κομμάτων μαζί με τους ρεμπουπλικάνους, αρκετοί από τους οποίους έχουν μάλιστα προσχωρήσει στη συμμαχία της Λεπέν, ώστε να μπορέσει ένα διευρυμένο δημοκρατικό μέτωπο να κατακτήσει την αυτοδυναμία και να έχει το δικαίωμα να διορίσει πρωθυπουργό σε μία πιο ομαλή συνύπαρξη με τον πρόεδρο Μακρόν.
Να τονιστεί σε αυτό το σημείο, πως συγκατοίκηση στα ανώτατα αξιώματα της Γαλλίας από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, είχε υπάρξει την περίοδο 1997-2002 όταν πρόεδρος ήταν ο Ζακ Σιράκ με πρωθυπουργό τότε τον σοσιαλιαστή Λιονέλ Ζοσπέν.
Παρ’ όλα αυτά, το λυπηρό και τραγελαφικό της όλης υπόθεσης, είναι πως αν επικρατήσει τελικά με αυτοδυναμία μία ακροδεξιά κυβέρνηση, αυτό θα έχει να συμβεί στη Γαλλία από την περίοδο της κατοχής του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Πλέον, όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση στη Γαλλία, είναι βέβαιο πως επηρεάζει τις ισορροπίες και τους πολιτικούς συσχετισμούς και στην υπόλοιπη Ευρώπη, ιδίως όταν αναμένεται να επικυρωθούν τα πρόσωπα για τα ανώτατα αξιώματα στην ΕΕ, τα οποία θα πρέπει έμμεσα να συνεργάζονται με την ακροδεξιά κυβέρνηση της Γαλλίας, αν ευοδωθεί το χειρότερο σενάριο, για θέματα που αφορούν τόσο την ΕΕ όσο και τη σχέση της Γαλλίας με τον υπόλοιπο κόσμο, αλλά και τον χειρισμό κρίσιμων γεωπολιτικών θεμάτων, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, καθώς και η αντίστοιχη σύγκρουση στη Γάζα.
Εν κατακλείδι, είναι βέβαιο πως μία ακροδεξιά κυβέρνηση στη Γαλλία έστω και υπό τη σκεπή ενός δημοκρατικού προέδρου, θα αποτελέσει προπομπό εξελίξεων στην ΕΕ, καθώς θα δυσχεράνει την ομοφωνία στα βασικά ψηφίσματα της Ένωσης, ενώ μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις, με πιθανή άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων και στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Ο Μελέτης Ρεντούμης είναι οικονομολόγος τραπεζικός