Η πρόσφατη καταγγελία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη, σχετικά με την παρακολούθηση του κινητού του, είναι σίγουρα σοβαρή και μάλλον μη αναμενόμενη από την κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα της χώρας.
Πρόκειται για ένα έργο το οποίο δυστυχώς το έχει ξαναζήσει η χώρα από τις παρακολουθήσεις που γίνονταν επί πρωθυπουργίας Καραμανλή με εμπλεκόμενη τότε την εταιρία Vodafone.
Πλέον πολλά έχουν αλλάξει πολιτικά αλλά και τεχνολογικά. Ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι νέος πρόεδρος ενός πρώην κραταιού κυβερνητικού κόμματος και ενεργός ευρωβουλευτής με αρκετά σημαντική εμπειρία σε διάφορες επιτροπές του Ευρωκοινοβουλίου.
Όπως φάνηκε από τα γεγονότα, η παρουσία του στις Βρυξέλλες δεν ήταν καθόλου άσχετη με την παρακολούθηση του κινητού του τηλεφώνου, μέσω ενός συγκεκριμένου λογισμικού, χωρίς να είναι γνωστό τί στοιχεία έχουν αντληθεί και ποιον σκοπό εξυπηρετούσαν.
Το μείζον όμως θέμα εδώ δεν είναι ποιος ήταν ο λόγος της παρακολούθησης, αλλά πως τελικά έφτασε να παρακολουθείται το συγκεκριμένο κινητό από την ΕΥΠ, ιδίως όταν δεν υπήρχε ενημέρωση προς την κυβέρνηση και προς τον ίδιο τον πρωθυπουργό.
Τίθενται σημαντικά ερωτήματα που αφορούν ευρύτερα τον ρολό της ΕΥΠ και τους βαθμούς ελευθερίας που έχει για την άσκηση του ρόλου της, που είναι αφενός η προστασία των εθνικών συμφερόντων και αφετέρου η προάσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών κυρίως όσον αφορά το απόρρητο των επικοινωνιών.
Οι απαντήσεις λοιπόν αναμένονται από την κυβέρνηση το προσεχές διάστημα καθώς και από την εξεταστική επιτροπή που έχει ανακοινωθεί, ώστε να υπάρξει τόσο η διαλεύκανση της υπόθεσης όσο και οι διορθωτικές κινήσεις ως προς την ΕΥΠ για να μην επαναληφθεί αντίστοιχο περιστατικό στο μέλλον.