Το ΠΑΣΟΚ πρότεινε τον Τάσο Γιαννίτση ως υποψήφιο για την Προεδρία της Δημοκρατίας, σύμφωνα με απόφαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας υπό τον πρόεδρο του κόμματος, Νίκο Ανδρουλάκη.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει εκφράσει την επιθυμία ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας να προέρχεται από τον προοδευτικό χώρο, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για ισορροπία στο πολιτικό σύστημα.
Η επιλογή του Τάσου Γιαννίτση, πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ, αντικατοπτρίζει την προσήλωση του κόμματος σε αυτήν την αρχή θέλοντας να τονίσει και τον εκσυγχρονιστικό χαρακτήρα του κινήματος.
Αναφορικά με την υποψηφιότητα του Κώστα Τασούλα, προερχόμενου από τη Νέα Δημοκρατία, ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει δηλώσει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα στηρίξει υποψήφιο από την κεντροδεξιά παράταξη, επιμένοντας στην ανάγκη για προοδευτικό υποψήφιο, κατηγορώντας μάλιστα την κυβέρνηση ότι δεν σέβεται θεσμούς και παραδόσεις πολλών ετών και πως ο πρωθυπουργός συμπεριφέρεται με αυτοκρατορικό τρόπο και επιδιώκει μόνο την εσωκομματική συναίνεση και όχι την ευρύτερη πολιτική συναίνεση.
Βέβαια από την άλλη, σύμφωνα με τις περισσότερες πληροφορίες, η εναλλακτική για την κυβέρνηση εκτός της επιλογής Τασούλα, ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος, πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης από την εποχή του Σαμαρά ως πρωθυπουργού.
Φαίνεται ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν θέλησε να προτείνει τον Ε. Βενιζέλο ως ανάχωμα στην επιλογή Τασούλα, κάτι που θα μπορούσε να γίνει και εκ των προτέρων, ώστε να δοθεί το στίγμα της πολιτικής συναίνεσης και από τον ίδιο τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ.
Εν προκειμένω, η απόφαση του ΠΑΣΟΚ να μην προτείνει τον Ευάγγελο Βενιζέλο για την Προεδρία της Δημοκρατίας μπορεί να ερμηνευτεί ως προσπάθεια αποφυγής εσωκομματικών εντάσεων και διαφωνιών. Ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι ο Βενιζέλος, λόγω του έντονου πολιτικού του προφίλ, θα μπορούσε να προκαλέσει αντιδράσεις εντός του κόμματος και αρκετά στελέχη δεν επιθυμούσαν μία τέτοια υποψηφιότητα που ενδεχομένως να δημιουργούσε πρόβλημα κυβερνησιμότητας στο ίδιο το κόμμα.
Σε κάθε περίπτωση, η επιλογή του Τάσου Γιαννίτση μπορεί να θεωρηθεί ως προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ να προτείνει ένα πρόσωπο με ευρύτερη αποδοχή στον προοδευτικό χώρο, ενισχύοντας τη θέση του κόμματος ως δύναμης συναίνεσης και ισορροπίας στο πολιτικό σκηνικό, αν και πλέον δεν υπάρχει -όπως όλα δείχνουν- κάποια πιθανότητα εκλογής της προτίμησης του προσώπου του ΠΑΣΟΚ.