Όλος ο πλανήτης παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα την αιματηρή σύγκρουση μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς, καθώς μετά τη φρικτή αιματοχυσία από την Χαμάς στο έδαφος του Ισραήλ, η κυβέρνηση του Ισραήλ έχει αποφασίσει μετά από ισχυρούς βομβαρδισμούς και αποκλεισμό της Γάζας από τρόφιμα, νερό και ηλεκτρικό, να προβεί σε μία χερσαία επίθεση με στόχο την πλήρη επικράτηση και εξολόθρευση των πυρήνων της Χαμάς.
Η υποστήριξη της Δύσης και κυρίως της ΗΠΑ αλλά και της ΕΕ ήταν λίγο πολύ αναμενόμενη, όμως αυτό που έχει κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι η στάση της Τουρκίας, σε αντιδιαστολή μάλιστα με τη στάση της Ελλάδας που πήρε ξεκάθαρη στάση υπέρ του Ισραήλ με το δικαίωμά του στην αυτοάμυνα.
Πιο συγκεκριμένα, η Τουρκία που είναι ένας σημαντικός περιφερειακός παίκτης με ισχυρά ερείσματα σε αραβικές χώρες, ενώ στην αρχή κράτησε μία πολιτική ίσων αποστάσεων ανάμεσα στα αντιμαχόμενα μέρη, μετέπειτα άλλαξε ρητορική και ανακοίνωσε την υποστήριξή της ουσιαστικά στην παλαιστινιακή αρχή, απλά καταδικάζοντας τη σφαγή αμάχων όπου και αν αυτή πραγματοποιείται.
Μετά την επίθεση της Χαμάς, ο πρόεδρος Ερντογάν κατηγόρησε το Ισραήλ ότι με τους ανελέητους βομβαρδισμούς και την επικείμενη χερσαία επίθεση, εξολοθρεύει πρακτικά αμάχους, γυναίκες και παιδιά, με αποτέλεσμα να καταστρέφεται ολόκληρη η περιοχή της Γάζας χωρίς καμία στόχευση.
Επίσης, κατηγόρησε και τις ΗΠΑ ότι πρακτικά ανέχονται αλλά και εξοπλίζουν και εκπαιδεύουν τρομοκρατικές οργανώσεις στη Μέση Ανατολή, οι οποίες στην πορεία χρησιμοποιούν την εκπαίδευση και την υποστήριξη που έχουν για να προκαλούν καταστροφές και μακελειό όπου αυτό είναι εφικτό με βάση τη ρητορική τους.
Με βάση τα παραπάνω, η Τουρκία προσπαθεί κατά κάποιο τρόπο να ενώσει όσες περισσότερες αραβικές χώρες μπορεί, αλλά και να θεωρηθεί ως προστάτης των μουσουλμάνων αλλά και των Παλαιστινίων, δημιουργώντας έτσι την εντύπωση ότι το Ισραήλ είναι ο θύτης και όχι το θύμα της επίθεσης.
Σε κάθε περίπτωση η στάση της Τουρκίας γίνεται όλο και πιο ενεργή καθημερινά, λόγω και της θρησκευτικής προσήλωσης στο μουσουλμανικό στοιχείο, με αποτέλεσμα αν ο πόλεμος γενικευθεί, να παίξει πιθανότατα ένα καταλυτικό ρόλο για να μετριάσει την οποιαδήποτε επικράτηση του Ισραήλ τόσο στη λωρίδα της Γάζας όσο και στην ευρύτερη περιοχή, με στόχο να θεωρηθεί αργότερα εγγυήτρια δύναμη για τη διασφάλιση της ειρήνης.